https://karbalay5.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p style="text-align: right;"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">داشتيم از خط به عقب باز مي‌گشتيم، «قائم مقامي‌» در كنارم بود و مي‌گفت: «نمي‌دانم چه كرده‌ايم كه خداوند ما را لايق شهادت نمي‌داند. گفتم: «شايد مي‌خواهد كه ما خدمت بيشتري به اسلام و مسلمين بكنيم.» پاسخ داد: « نه من بايد شهيد مي‌شدم و الآن وجدانم ناراحت است. آخر در خواب ديده بودم كه شهيد مي شوم و امام زمان - عجل الله فرجه- دستم را گرفته و به همراه خود مي‌برد.»</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;"><img style="display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;" src="https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS5AETsfY3qbjGKO28CI_7oHpXjBf6daWO52TSJM6RJBbDN64HYYg" alt="" width="259" height="194" /></span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">درهمين حال يك خمپاره 120 كنار ماشين ما به زمين خورد و اين بنده ی عاشق به شهادت رسيد. هنگام شهادت لبخند بسيار زيبايي بر لب داشت كه همه‌مان را مسحور خود كرده بود.گويي مشايعت امام زمان- عجل الله فرجه- او را چنين به وجد آورده بود.</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">راوي : محمد رضايي»</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://karbalay5.kowsarblog.ir/شهید-45">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://karbalay5.kowsarblog.ir/شهید-45